สไปโรโนแลคโตน (Spironolactone)

ข้อบ่งใช้

ยา สไปโรโนแลคโตน ใช้สำหรับ

ยา สไปโรโนแลคโตน (Spironolactone) ใช้เพื่อรักษาภาวะความดันโลหิตสูง การลดระดับความดันโลหิตที่เพิ่มสูง จะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดโรคหลอดเลือดสมอง อาการหัวใจขาดเลือดฉับพลัน และปัญหาเกี่ยวกับตับ นอกจากนี้ยังใช้เพื่อรักษาอาการบวมน้ำ ที่เกิดจากสภาวะบางอย่าง เช่น โรคหัวใจล้มเหลว โดยการกำจัดน้ำส่วนเกิน และช่วยให้หายใจได้ดีขึ้น

ยานี้ยังใช้เพื่อรักษาภาวะโพแทสเซียมต่ำ และสภาวะที่ร่างกายผลิตสารเคมีตามธรรมชาติในร่างกาย อย่างอัลดอสเตอโรน (aldosterone) มากเกินไป

ยาสไปโรโนแลคโตนเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นยาขับปัสสาวะ potassium-sparing diuretic

นอกจากนี้ยานี้ใช้เพื่อรักษาภาวะขนดก (hirsutism) สำหรับผู้หญิงที่มีภาวะภาวะถุงน้ำรังไข่หลายใบ (polycystic ovary disease)

วิธีการใช้ยา สไปโรโนแลคโตน

รับประทานยานี้ตามที่แพทย์กำหนด หากมีอาการท้องไส้ปั่นป่วน สามารถรับประทานพร้อมกับอาหารหรือลดได้ ควรรับประทานยานี้ในตอนกลางวัน (ก่อน 6 โมงเย็น) เพื่อป้องกันการต้องลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึก โปรดปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร หากคุณมีข้อสงสัยใดๆ

ขนาดยาขึ้นอยู่กับสภาวะทางการแพทย์ และการตอบสนองต่อการรักษา สำหรับเด็กขนาดยายังขึ้นกับน้ำหนักตัวอีกด้วย

ควรรับประทานยาเป็นประจำ เพื่อให้ได้รับประโยชน์จากยาสูงสุด เพื่อให้ง่ายต่อการจำ ควรรับประทานยาในเวลาเดียวกันทุกวัน ควรใช้ยาอย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะรู้สึกเป็นปกติ คนที่มีภาวะความดันโลหิตสูงมักจะไม่รู้สึกป่วย

รับประทานยาตามที่กำหนดอย่างเคร่งครัด อย่าเพิ่มขนาดยา รับประทานบ่อยกว่าที่กำหนด หรือหยุดใช้ยาโดยไม่ปรึกษากับแพทย์ อาการของคุณอาจแย่ลงได้หากหยุดใช้ยากะทันหัน

แจ้งให้แพทย์ทราบ หากอาการของคุณแย่ลง (ค่าของความดันโลหิตที่วัดได้เพิ่มขึ้น)

การเก็บรักษายา สไปโรโนแลคโตน

ยาสไปโรโนแลคโตนควรเก็บในอุณหภูมิห้อง หลีกเลี่ยงแสงหรือความชื้น เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวยาเกิดความเสียหาย ไม่ควรเก็บยานี้ในห้องน้ำหรือช่องแช่แข็ง ยาสไปโรโนแลคโตนบางยี่ห้ออาจจะต้องเก็บรักษาแตกต่างกัน จึงควรตรวจสอบฉลากยาหรือสอบถามเภสัชกรเสมอ เพื่อความปลอดภัย โปรดเก็บยาให้ห่างจากมือเด็กและสัตว์เลี้ยง

ไม่ควรทิ้งยาสไปโรโนแลคโตนลงในชักโครก หรือเทยาลงในท่อระบายน้ำ เว้นเสียแต่จะได้รับคำแนะนำให้ทำ ควรกำจัดยาด้วยวิธีที่ถูกต้องเมื่อยาหมดอายุ หรือไม่มีความจำเป็นต้องใช้งาน โปรดสอบถามเภสัชกรเพิ่มเติม เกี่ยวกับวิธีการกำจัดยาที่ถูกต้อง

ข้อควรระวังและคำเตือน

ข้อควรรู้ก่อนใช้ยาสไปโรโนแลคโตน

ระหว่างที่กำลังพิจารณาเลือกใช้ยา แพทย์จะพิจารณาความเสี่ยงของการใช้ยาต่อประโยชน์ของยาเสียก่อน สำหรับยานี้ควรพิจารณาดังต่อไปนี้

โรคภูมิแพ้

แจ้งให้แพทย์ทราบ หากคุณเคยมีอาการที่ผิดปกติ หรืออาการแพ้ต่อยานี้ นอกจากนี้ยังควรแจ้งให้แพทย์ทราบเกี่ยวกับโรคภูมิแพ้อื่นๆ ที่คุณเป็น เช่น แพ้อาหาร สีย้อม สารกันบูด หรือสัตว์ สำหรับยาที่หาซื้อเอง ควรอ่านฉลากยา หรือส่วนประกอบของยาอย่างละเอียด

เด็ก

ยังไม่มีงานวิจัยที่เหมาะสมในปัจจุบัน ที่ศึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของอายุ และประสิทธิภาพของยาสไปโรโนแลคโตนในเด็ก ยังไม่มีการพิสูจน์ความปลอดภัยและประสิทธิภาพ

ผู้สูงอายุ

ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของอายุ กับประสิทธิภาพของยาสไปโรโนแลคโตนในผู้สูงอายุ

ความปลอดภัยต่อการตั้งครรภ์หรือให้นมบุตร

ยังไม่มีงานวิจัยในผู้หญิงที่เพียงพอ ที่จะบ่งชี้ความเสี่ยงของการใช้ยานี้ขณะตั้งครรภ์หรือให้นมบุตร โปรดปรึกษากับแพทย์ เพื่อพิจารณาประโยชน์และความเสี่ยงก่อนการใช้ยา

ผลข้างเคียง

ผลข้างเคียงของการใช้ยาสไปโรโนแลคโตน

รับการรักษาในทันทีหากคุณมีสัญญาณของอาการแพ้ดังนี้ ลมพิษ หายใจติดขัด บวมที่ใบหน้า ริมฝีปาก ลิ้น หรือลำคอ

หยุดใช้ยาและแจ้งให้แพทย์ทราบในทันที หากคุณมีผลข้างเคียงที่รุนแรง เช่น

• เป็นเหน็บชา
• ปวดกล้ามเนื้อ หรือกล้ามเนื้ออ่อนแรง
• หัวใจเต้นช้า เร็ว หรือไม่เท่ากัน
• รู้สึกง่วงซึม กระสับกระส่าย หรือวิงเวียน
• ปัสสาวะน้อยกว่าปกติหรือไม่ปัสสาวะ
• หายใจไม่อิ่ม
• สั่นเทา สับสน
• คลื่นไส้ ปวดกระเพาะส่วนบน เบื่ออาหาร ปัสสาวะสีเข้ม อุจจาระสีดินเหนียว ดีซ่าน (ผิวหนังหรือดวงตาเป็นสีเหลือง)
• อาการแพ้ที่รุนแรง เป็นไข้ เจ็บคอ บวมที่ใบหน้าหรือลิ้น แสบตา เจ็บผิว ตามด้วยผดผื่นผิวหนังสีม่วงหรือแดง ที่แพร่กระจาย (โดยเฉพาะที่ใบหน้าหรือร่างกายส่วนบน) และทำให้เกิดแผลพุพองและผิวลอก

ผลข้างเคียงที่รุนแรงน้อยกว่ามีดังต่อไปนี้

• มีอาการคลื่นไส้อาเจียน ในระดับกลาง
• วิงเวียน ปวดหัว
• มีแก๊สในกระเพาะอาหาร ปวดท้อง
• ผดผื่นผิวหนัง

ไม่ใช่ทุกคนจะเจอกับผลข้างเคียงเหล่านี้ และอาจจะมีอาการอย่างอื่นนอกเหนือจากที่กล่าวมาข้างต้น ถ้าคุณมีข้อสงสัยใดๆ เกี่ยวกับผลข้างเคียง โปรดปรึกษากับแพทย์หรือเภสัชกร

ปฏิกิริยาของยา

ปฏิกิริยากับยาอื่น

ยาสไปโรโนแลคโตนอาจเกิดปฏิกิริยากับยาอื่นที่คุณกำลังใช้อยู่ ซึ่งอาจส่งผลต่อการออกฤทธิ์ของยา หรือเพิ่มความเสี่ยงที่จะเกิดผลข้างเคียง เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้น

คุณควรจะบอกแพทย์หรือเภสัชกรของคุณว่า คุณกำลังใช้ยาอะไรอยู่บ้าง (ทั้งยาตามใบสั่งแพทย์ ยาที่ซื้อได้เอง และสมุนไพรต่างๆ) เพื่อความปลอดภัย โปรดอย่าเริ่ม หยุด หรือเปลี่ยนขนาดยาใดๆ โดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากแพทย์

ไม่แนะนำให้ใช้ยากลุ่มนี้กับยาดังต่อไปนี้ แพทย์อาจจะตัดสินใจไม่ใช้ยาในกลุ่มนี้เพื่อรักษาคุณ หรือเปลี่ยนยาบางตัวที่คุณกำลังใช้อยู่

• อีพลีรีโนน (Eplerenone)
• ไตรแอมทีรีน (Triamterene)

โดยปกติแล้ว ไม่แนะนำให้ใช้ยากลุ่มนี้กับยาดังต่อไปนี้ แต่อาจจำเป็นในบางกรณี หากคุณได้รับใบสั่งยาทั้งคู่ร่วมกัน แพทย์อาจจะต้องเปลี่ยนขนาดยา หรือความถี่ในการใช้ยา ตัวหนึ่งหรือทั้งคู่

• อีนาลาพริล (Alacepril)
• อาร์จินีน (Arginine)
• อาร์เซนิกไตรออกไซด์ (Arsenic Trioxide)
• เบนาซีพริล (Benazepril)
• แคปโตพริ (Captopril)
• ซิลาซาพริล (Cilazapril)
• เดเลพริล (Delapril)
• ไดจอกซิน (Digoxin)
• ดรอเพอริดอล (Droperidol)
• เอนาลาพริล (Enalaprilat)
• อีนาลาพริล เมเลต (Enalapril Maleate)
• โฟซิโนพริล (Fosinopril)
• อิมิดาพริล (Imidapril)
• เลโวเมทาดิล (Levomethadyl)
• ลิซิโนพริล (Lisinopril)
• ลิเทียม (Lithium)
• โมเอซิพริล (Moexipril)
• เพนโทพริล (Pentopril)
• เพอรินโดพริล (Perindopril)
• โพแทสเซียม (Potassium)
• ควินาพริล (Quinapril)
• รามิพริล (Ramipril)
• โซทาลอล (Sotalol)
• สไปราพริล (Spirapril)
• ทาโครลิมัส (Tacrolimus)
• เทโมคาพริล (Temocapril)
• ทรานโดลาพริล (Trandolapril)
• ไตรเมโทพริม (Trimethoprim)
• โซเฟโนพริล (Zofenopril)

การใช้ยาดังต่อไปนี้ร่วมกัน อาจเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดผลข้างเคียงบางอย่างได้ แต่การใช้ยาทั้งสองร่วมกัน อาจเป็นการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับคุณ หากคุณได้รับใบสั่งยาทั้งคู่ร่วมกัน แพทย์อาจจะต้องเปลี่ยนขนาดยา หรือความถี่ในการใช้ยาตัวหนึ่ง หรือทั้งคู่

• อะซีโคลฟีแนค (Aceclofenac)
• อะเซเมทาซิน (Acemetacin)
• แอมโทลเมทิน กัวซิล (Amtolmetin Guacil)
• แอสไพริน
• บรอมฟีแนค (Bromfenac)
• บูเฟซาแมค (Bufexamac)
• เซเลคอกซิบ (Celecoxib)
• โคลีนซาลิไซเลต (Choline Salicylate)
• คลอนิซิน (Clonixin)
• เดซิบูโพรเฟน (Dexibuprofen)
• เดกเคโทโพรเฟน (Dexketoprofen)
• ไดโคลฟีแนค (Diclofenac)
• ดิฟลูทิซอล (Diflunisal)
• ดิจิท็อกซิน (Digitoxin)
• ไดพีโรน (Dipyrone)
• เอโทโดแลค (Etodolac)
• เอโทนาเมต (Etofenamate)
• เอโทริโคซิบ (Etoricoxib)
• เฟลบิแนค (Felbinac)
• เฟโนโพรเฟน (Fenoprofen)
• เฟพราดินอล (Fepradinol)
• เฟพราโซน (Feprazone)
• ฟลอคแทเพนีน (Floctafenine)
• กรดฟลูเฟนามิค (Flufenamic Acid)
• เฟลอร์บิโพรเฟน (Flurbiprofen)
• กอสซิปอล (Gossypol)
• ไอบูโพรเฟน (Ibuprofen)
• ไอบูโพรเฟนไลซีน (Ibuprofen Lysine)
• อินโดเมทาซิน (Indomethacin)
• คีโตโปรเฟน (Ketoprofen)
• คีโตโรแลค (Ketorolac)
• ชะเอมเทศ
• ลอร์นอกซิแคม (Lornoxicam)
• โลโซโพรเฟน (Loxoprofen)
• ลูมิราโคซิบ (Lumiracoxib)
• เมคลอเฟนาเมต (Meclofenamate)
• กรดเมเฟนามิค (Mefenamic Acid)
• มีลอกซิแคม (Meloxicam)
• มอร์นิฟลูเมต (Morniflumate)
• นาบูเมโทน (Nabumetone)
• นาพรอกเซน (Naproxen)
• เนพาเฟแนค (Nepafenac)
• กรดนิฟลูมิค (Niflumic Acid)
• นิเมซูไลด์ (Nimesulide)
• ออกซาโพรซิน (Oxaprozin)
• ออกเฟนบูตาโซน (Oxyphenbutazone)
• พาเรโคซิบ (Parecoxib)
• เฟนนีบูตาโซน (Phenylbutazone)
• ไพคีโตโพรเฟน (Piketoprofen)
• ไพร็อกซิแคม (Piroxicam)
• พราโนโพรเฟน (Pranoprofen)
• โพรกลูเมตาซิน (Proglumetacin)
• พรอบพีเฟนาโซน (Propyphenazone)
• โพรกัวโซน (Proquazone)
• โรเฟโคซิบ (Rofecoxib)
• กรดซาลิไซลิก (Salicylic Acid)
• ซาลซาเลต (Salsalate)
• โซเดียมซัลลิไซเลต (Sodium Salicylate)
• ซูลินแดค (Sulindac)
• เทโนซิแคม (Tenoxicam)
• กรดไทอาโพรเฟนิค (Tiaprofenic Acid)
• กรดโทลเฟเนมิค (Tolfenamic Acid)
• โทลเมทิน (Tolmetin)
• วาลเดโคซิบ (Valdecoxib)

ปฏิกิริยากับอาหารหรือแอลกอฮอล์

ยาสไปโรโนแลคโตนอาจมีปฏิกิริยากับอาหาร หรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยส่งผลต่อการออกฤทธิ์ของยา หรือเพิ่มความเสี่ยงที่จะเกิดผลข้างเคียง โปรดปรึกษากับแพทย์หรือเภสัชกรก่อนเสมอ

ปฏิกิริยากับอาการโรคอื่น

ยาสไปโรโนแลคโตนอาจส่งผลให้อาการโรคของคุณแย่ลง หรือส่งผลต่อการออกฤทธิ์ของยา โปรดแจ้งให้แพทย์หรือเภสัชกรทราบถึงสภาวะโรคของคุณก่อนใช้ยาเสมอ โดยเฉพาะ:

• โรคแอดดิสัน (Addison’s disease)
• ภาวะปัสสาวะไม่ออก (Anuria)
• ภาวะโพแทสเซียมในเลือดสูง (Hyperkalemia)
• โรคไตขั้นรุนแรง ไม่ควรใช้ยานี้
• ภาวะอิเล็กโทรไลท์ไม่สมดุล (Electrolyte imbalance) เช่นมีคลอไรด์ (Chloride) แมกนีเซียม หรือโพแทสเซียมในร่างกายต่ำ
• ของเหลวไม่สมดุล เนื่องจากภาวะขาดน้ำ (dehydration) อาเจียน หรือท้องร่วง
• โรคตับขั้นรุนแรง เช่นตับแข็ง (cirrhosis) ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง อาจทำให้อาการแย่ลงได้

ขนาดยา

ข้อมูลในที่นี้ไม่มีเจตนาให้ใช้ทดแทนคำแนะนำทางการแพทย์ ควรปรึกษากับแพทย์หรือเภสัชกรทุกครั้ง เพื่อรับทราบข้อมูลเพิ่มเติม

ขนาดยาสไปโรโนแลคโตนสำหรับผู้ใหญ่

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรักษาโรคบวมน้ำ (Edema)

• 25 ถึง 200 มก./วัน แบ่งรับประทาน 1 หรือ 2 ครั้ง

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรักษาภาวะความดันโลหิตสูง (Hypertension):

• 25 ถึง 200 มก./วัน แบ่งรับประทาน 1 หรือ 2 ครั้ง

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรักษาภาวะโพแทสเซียมในเลือดต่ำ (Hypokalemia):

• 25 ถึง 200 มก./วัน แบ่งรับประทาน 1 หรือ 2 ครั้ง

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อการวินิจฉัยภาวะต่อมหมวกไตทำงานเกิน (Primary Hyperaldosteronism):

• 100 ถึง 400 มก./วัน แบ่งรับประทาน 1 หรือ 2 ครั้ง

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรักษาภาวะขนดก (Hirsutism):

• 50 ถึง 200 มก./วัน แบ่งรับประทาน 1 หรือ 2 ครั้ง

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรักษาโรคหัวใจล้มเหลว (Congestive Heart Failure):

• รับประทาน 25 มก./วัน เพิ่มขึ้นหรือลดลงขึ้นอยู่กับการตอบสนองและการมีอยู่ของภาวะโพแทสเซียมในเลือดสูง

ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรักษาภาวะต่อมหมวกไตทำงานเกิน (Primary Hyperaldosteronism):

• ขนาดยาเริ่มต้น: 100 มก. รับประทานวันละครั้ง อาจแบ่งขนาดยาเป็นสองครั้งต่อวัน และเพิ่มขนาดยาเท่าที่ทนได้ทุกๆ 2 ถึง 3 วันจนถึงขนาดสูงสุดที่แนะนำในแต่ละวันคือ 400 มก.
• ควรปรับขนาดยาเพื่อลดปริมาณของการกักเก็บโซเดียม ภาวะความดันโลหิตสูง อ่อนแรง ภาวะโพแทสเซียมในเลือดต่ำ และสัญญาณหรืออาการของภาวะต่อมหมวกไตทำงานเกิน
• หากผู้ป่วยมีเนื้องอกต่อมหมวกไตหรือโรคมะเร็ง ควรใช้ยาสไปโรโนแลคโตนขนาดต่ำที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ขณะที่กำลังรอรับการผ่าตัด สำหรับภาวะต่อมหมวกไตทำงานเกิน (Adrenal hyperplasia) โดยปกติแล้ว จะไม่ตอบสนองต่อการผ่าตัด และจำเป็นต้องรักษาด้วยยาสไปโรโนแลคโตนในระยะยาว
• ผู้ป่วยที่มีภาวะต่อมหมวกไตทำงานเดินมักจะต้องมีการรักษาด้วยยาลดความดัน (antihypertensive) อื่นๆเพื่อควบคุมภาวะความดันโลหิตสูง

ขนาดยาสไปโรโนแลคโตนสำหรับเด็ก

ขนาดยาสำหรับเด็กเพื่อรักษาภาวะความดันโลหิตสูง

• ทารก: 1 ถึง 3 มก./กก./วัน รับประทานทุกๆ 12 ถึง 24 ชั่วโมง
• เด็ก: 1.5 ถึง 3.3 มก./กก./วัน หรือ 60 มก./ตารางเมตร/วัน แบ่งรับประทานทุกๆ 6 ถึง 12 ชั่วโมง ไม่เกิน 100 มก./วัน

ขนาดยาสำหรับเด็กเพื่อการวินิจฉัยภาวะต่อมหมวกไตทำงานเกิน

• เด็ก: 100 ถึง 400 มก./ตารางเมตร/วัน แบ่งรับประทาน 1 หรือ 2 ครั้ง

รูปแบบของยา

ความแรงและรูปแบบของยามีดังนี้

• ยาเม็ด 25 มก. 50 มก. 100 มก.

กรณีฉุกเฉินหรือใช้ยาเกินขนาด

หากเกิดเหตุฉุกเฉินหรือใช้ยาเกินขนาด ควรแจ้งเหตุฉุกเฉิน หรือนำส่งห้องฉุกเฉินใกล้บ้านโดยทันที

อาการของการใช้ยาเกินขนาดอาจมีดังต่อไปนี้

• ง่วงซึม
• สับสน
• ผดผื่น
• คลื่นไส้
• อาเจียน
• วิงเวียน
• ท้องร่วง
• เป็นเหน็บที่แขนและขา
• สูญเสียความตึงตัวของกล้ามเนื้อ (muscle tone)
• รู้สึกอ่อนแรงหรือหนักที่ขา
• หัวใจเต้นผิดปกติหรือเต้นช้า

กรณีลืมใช้ยา

หากคุณลืมใช้ยาควรรีบใช้ในทันทีที่นึกได้ หรือถ้าหากใกล้ถึงเวลาใช้ยาครั้งต่อไป ให้ข้ามรอบไปใช้ยาตามตารางปกติได้เลย ไม่ควรเพิ่มปริมาณยา

Hello Health Group ไม่ได้ให้คำแนะนำทางการแพทย์ การวินิจฉัยโรคหรือการรักษาโรคแต่อย่างใด