โรค แพนิค คือ อะไร รักษาให้หายได้ไหม

โรค แพนิค เป็นโรควิตกกังวลชนิดหนึ่ง เมื่อเป็นแล้วจะมีอาการตื่นตระหนกหรือเป็นกังวลโดยไร้สาเหตุ หากสงสัยว่าตนเองอาจเป็นโรค แพนิค ควรรีบไปพบคุณหมอเพื่อรับการรักษา เพราะหากปล่อยไว้นาน อาการของโรคจะยิ่งรุนแรงขึ้น และส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตประจำวันในหลาย ๆ ด้าน

โรคแพนิคคือ อะไร

โรคแพนิค (Panic Disorder) เป็นโรควิตกกังวลชนิดหนึ่ง หากเป็นโรคนี้จะมีอาการตื่นตระหนกหรือวิตกกังวลหลายครั้ง โดยปราศจากสาเหตุที่แน่ชัด ซึ่งแตกต่างจากคนทั่วไปอย่างชัดเจน เพราะโดยปกติ อาการตื่นตระหนกหรือเป็นกังวลจะเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก หรือจะเกิดขึ้นเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ตึงเครียดหรืออันตรายเท่านั้น

ทั้งนี้ โรคแพนิคเป็นโรคที่ส่งผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน แต่ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต

อายุเฉลี่ยที่เริ่มพบอาการของโรคนี้ คือระหว่าง 15-19 ปี โดย 18 เปอร์เซ็นต์ของผู้ใหญ่ที่เป็นโรคแพนิคมักมีอาการของโรคตั้งแต่ก่อนอายุ 10 ปี

นอกจากนี้ โรคแพนิคพบได้ในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ในอัตราส่วน 2 ต่อ 1

โรค แพนิค เกิดจากสาเหตุใด

ปัจจุบัน ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดของโรคแพนิค แต่สันนิษฐานว่าความเสี่ยงต่อการเป็นโรคแพนิคจะสูงขึ้นในกรณีต่อไปนี้

• มีคนในครอบครัวเป็นโรควิตกกังวล หรือมีประวัติเป็นโรควิตกกังวล
• เคยเผชิญกับสถานการณ์ที่ทำให้ใจสลาย เช่น การสูญเสียคนที่รัก
• เป็นโรคทางจิตเวช เช่น โรควิตกกังวล โรคซึมเศร้า
• ติดสุราหรือยาเสพติด

โรค แพนิค มีอาการอย่างไร

อาการของโรคแพนิคนั้นมีหลายรูปแบบ และจะเกิดขึ้นอย่างฉับพลันโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ รวมถึงอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ไม่จะเป็นตอนขับรถ เดินเล่น ก่อนนอน ทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน หรือขณะทำธุระสำคัญ

โดยทั่วไป อาการของโรคแพนิค มีดังนี้

• หัวใจเต้นเร็ว
• เจ็บหน้าอก
• หายใจลำบาก หรือหายใจถี่
• หน้ามืด จะเป็นลม
• เหงื่อออกมากผิดปกติ
• วิงเวียนศีรษะ
• ปากแห้ง
• อ่อนเพลีย
• ตัวสั่น รู้สึกหนาว
• ชาบริเวณนิ้วมือ นิ้วเท้า
• คลื่นไส้
• ปวดท้อง ท้องไส้แปรปรวน
• อยากเข้าห้องน้ำ
• หวาดกลัว วิตกกังวล

เมื่อพบอาการข้างต้น ควรรีบไปพบคุณหมอ เพราะถ้าปล่อยไว้นาน อาการของโรคจะแย่ลง หรืออาจมีอาการแทรกซ้อนดังต่อไปนี้

• กลัวที่จะขับรถหรือออกจากบ้าน หรือกลัวสถานที่หรือสถานการณ์ที่อาจทำให้อาการของโรคแพนิคกำเริบ
• ไม่อยากเข้าสังคม
• เป็นโรคซึมเศร้า หรือโรคทางจิตเวชอื่น ๆ
• อยากฆ่าตัวตาย
• ติดสุราหรือใช้สารเสพติดเกินขนาด
• ไม่สามารถใช้ชีวิตในสถานศึกษาหรือที่ทำงานได้ตามปกติ

โรคแพนิครักษาได้อย่างไร

ปกติแล้ว คุณหมอจะรักษาผู้ป่วยโรคแพนิค ด้วยการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรมหรือการพูดคุยกับผู้ป่วย เพื่อเปลี่ยนความคิด พฤติกรรม หรือความรู้สึกต่ออาการของโรคแพนิค เพื่อลดความถี่ที่อาการอาจกำเริบได้ หรือเพื่อทำให้ผู้ป่วยตอบสนองต่ออาการในรูปแบบที่ดีขึ้นจากเดิม

ทั้งนี้ การบำบัดทางความคิดและพฤติกรรมมักพุ่งเป้าไปที่การเผชิญหน้ากับความเชื่อหรือความกลัวที่สัมพันธ์กับโรคแพนิค

นอกจากนี้ ในการรักษาโรคแพนิค คุณหมออาจจ่ายยาต่อไปนี้ให้

• ยาคลายกังวล เช่น ยาในกลุ่มเบนโซไดอะซีปีน (Benzodiazepines) ซึ่งมีฤทธิ์รักษาและป้องกันอาการของโรคแพนิค
• ยาต้านเศร้า เช่น ฟลูออกซิทีน (Fluoxetine) พาร็อกซีทีน (Paroxetine) ดูล็อกซีทีน (Duloxetine) อะมิทริปไทลีน (Amitriptyline) ซึ่งมีคุณสมบัติลดความรุนแรงของโรคแพนิค หรือความถี่ที่อาการของโรคจะกำเริบ
• เบต้า บล็อกเกอร์ (Beta-blockers) เป็นยาสำหรับผู้ป่วยความดันโลหิตสูง จะจ่ายให้ผู้ป่วยโรคแพนิคในบางครั้งเนื่องจากมีคุณสมบัติบรรเทาอาการหัวใจเต้นเร็ว ตัวสั่น และเหงื่อออกมาก

โรคแพนิค ป้องกันได้อย่างไร

ปัจจุบัน ยังไม่พบวิธีการป้องกันโรคแพนิค อย่างไรก็ตาม การดูแลสุขภาพตามคำแนะนำต่อไปนี้ อาจช่วยลดความเสี่ยงเป็นโรคแพนิคได้

• ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
• รับประทานอาหารที่มีประโยชน์
• หลีกเลี่ยงการบริโภคคาเฟอีน
• หาวิธีจัดการความเครียด
• พักผ่อนให้เพียงพอ