โรคสมาธิสั้นในวัยรุ่น ปัญหาสุขภาพจิต ที่ไม่ควรละเลย

โรคสมาธิสั้นในวัยรุ่น เป็นอีกปัญสุขภาพจิตที่คุณพ่อคุณแม่ไม่ควรละเลย เนื่องจากวัยรุ่นทุกคนมีความเสี่ยงในการเกิดโรคนี้ และหากวัยรุ่นเป็นโรคสมาธิสั้นก็สามารถส่งผลกับการเจริญเติบโต พัฒนาการ การเรียน และการใช้ชีวิตของวัยรุ่นได้

โรคสมาธิสั้น ส่งผลต่อวัยรุ่นอย่างไร

โรคสมาธิสั้นในวัยรุ่นอาจส่งผลให้เกิดปัญหาด้านการเรียนได้ โดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่นที่ไม่ได้รับการรักษาโรคสมาธิสั้นตั้งแต่ช่วงวัยเด็ก และได้รับผลจากโรคต่อเนื่องมาถึงช่วงวัยรุ่น วัยรุ่นที่เป็นโรคสมาธิสั้นอาจลืมทำงานหรือส่งงานที่ได้รับมอบหมาย ทำหนังสือเรียนหาย รู้สึกเบื่อกับการนั่งเรียนนิ่ง ๆ เป็นเวลานาน อาจกลายเป็นคนไม่สนใจการเรียนหรือบางคนอาจปรับตัวมาจริงจังกับการเรียนและการใช้ชีวิตมากเกินไปเนื่องจากเกิดความเครียด ทำให้เกิดผลกระทบต่อการเรียนรู้ทักษะทางด้านกีฬาและการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคนรอบข้างด้วย

โรคสมาธิสั้นในวันรุ่น เพิ่มความเสี่ยงสุขภาพจิตอื่น ๆ

โรคสมาธิสั้นในวัยรุ่นอาจเพิ่มความเสี่ยงสุขภาพจิตด้านอื่น ๆ ได้ ทั้งความผิดปกติทางจิต พฤติกรรมและอารมณ์ ดังนี้

• ความผิดปกติทางพฤติกรรมซึ่งอาจเพิ่มความเสี่ยงทำให้เกิดความรุนแรง และการกระทำผิดต่าง ๆ
• ความผิดปกติทางอารมณ์ทั้งความวิตกกังวล และภาวะซึมเศร้า
• อาจเป็นเป้าหมายของการถูกกลั่นแกล้ง
• เสี่ยงใช้สารเสพติด ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือสูบบุหรี่
• เสี่ยงฆ่าตัวตาย
• อาจมีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ

การดูแล โรคสมาธิสั้นในวันรุ่น

โรคสมาธิสั้นในวัยรุ่น ส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตของวัยรุ่นในหลายด้าน ครอบครัวและโรงเรียนจึงเป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยให้วัยรุ่นสามารถใช้ชีวิตในสังคมได้อย่างมีความสุข

การดูแลที่บ้าน

คุณอาจช่วยให้วัยรุ่นสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขโดยเริ่มต้นจากที่บ้าน ดังนี้

• วางทิศทางการเรียนและขีดเส้นจำกัดกิจกรรมบางอย่างอย่างชัดเจน
• กำหนดตารางประจำวัน และเก็บสิ่งรบกวนสมาธิ
• สนับสนุนในกิจกรรมที่วัยรุ่นสนใจ เช่น กีฬา งานอดิเรก ดนตรี
• ให้รางวัลหรือแสดงคำชื่นชมเมื่อวัยรุ่นมีพฤติกรรมที่ดี
• จัดกิจวัตรประจำวันของสมาชิกในครอบครัวให้เหมือนกัน เพื่อเอื้อต่อการทำกิจกรรมของลูก
• พูดคุยกับครูที่โรงเรียนเพื่อร่วมมือกันช่วยเหลือวัยรุ่นที่เป็นโรคสมาธิสั้น
• ฝึกควบคุมอารมณ์เมื่อต้องการฝึกวินัยให้วัยรุ่นเป็นโรคสมาธิสั้น
• เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับวัยรุ่น
• ให้วัยรุ่นนอนหลับอย่างเพียงพอ วันละ 7-8 ชั่วโมง โดยอาจตั้งกฎการใช้คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ และแท็บเล็ต อย่างจริงจัง
• ใช้สมุดบันทึกจดงานที่ได้รับมอบหมาย เพื่อเน้นย้ำให้เห็นถึงความสำคัญของงานต่าง ๆ หรือสิ่งของที่ต้องไม่ลืม

การดูแลในโรงเรียน

• การอยู่ในสังคม เปิดโอกาสให้วัยรุ่นที่เป็นโรคสมาธิสั้นมีส่วนร่วมในสังคม เช่น เล่นกีฬาประเภททีมเพื่อเพิ่มปฏิสัมพันธ์เชิงบวกกับเพื่อน ๆ
• การทำงานทางวิชาการ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องเผยว่า การช่วยเหลือทางวิชาการร่วมกับการรักษาด้วยยา และการบำบัดพฤติกรรมร่วมกับการช่วยเหลือทางพฤติกรรมในห้องเรียน สามารถช่วยเหลือวัยรุ่นที่เป็นโรคสมาธิสั้นได้อย่างมาก เช่น