ภาวะจำนวนอสุจิน้อย (Low Sperm Count)

ทบทวนบทความโดย | โดย

Update Date พฤษภาคม 12, 2020 . 1 min read
Share now

คำจำกัดความ

ภาวะจำนวนอสุจิน้อย คืออะไร

ภาวะจำนวนอสุจิน้อย (Oligospermia: Low sperm count) หมายความว่า น้ำเชื้อที่ท่านหลั่งออกมาในระหว่างที่ถึงจุดสุดยอดนั้นมีจำนวนตัวอสุจิน้อยกว่าปกติ การมีจำนวนอสุจิน้อยหรือที่เรียกว่า ภาวะจำนวนอสุจิน้อย (Oligospermia) ส่วนการที่ไม่มีอสุจิเลยนั้นเรียกว่า ภาวะน้ำอสุจิบกพร่อง (Azoospermia) จำนวนของอสุจิท่านนั้นจะถือว่ามีน้อยกว่าปกติหากท่านมีจำนวนตัวอสุจิน้อยกว่า 15 ล้านตัวต่อน้ำเชื้อหนึ่งมิลลิลิตร

การมีจำนวนอสุจิน้อยจะลดโอกาสที่อสุจิตัวหนึ่งจะผสมพันธุ์กับไข่ของคู่ของท่านซึ่งจะนำไปสู่การตั้งครรภ์ อย่างไรก็ตาม ผู้ชายหลายๆ ท่าน ที่มีจำนวนอสุจิน้อยนั้นยังสามารถมีบุตรได้

ภาวะจำนวนอสุจิน้อย พบได้บ่อยแค่ไหน

การมีจำนวนอสุจิน้อยนั้นพบได้ทั่วไป สามารถส่งผลต่อผู้ป่วยได้ทุกวัย แต่จัดการได้โดยการลดความเสี่ยง โปรดปรึกษาแพทย์สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม

อาการ

อาการของภาวะจำนวนอสุจิน้อย

อาการของภาวะจำนวนอสุจิน้อยที่พบบ่อยคือ

  • ระบบการสืบพันธุ์มีปัญหา ตัวอย่างเช่น ความต้องการทางเพศต่ำ หรือ มีปัญหาการคงความแข็งตัว (เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ)
  • เจ็บปวด บวม หรือมีก้อนที่บริเวณอัณฑะ
  • การมีขนหรือผมน้อยลงเป็นสัญญาณของความไม่ปกติในโครโมโซม หรือฮอร์โมน

สำหรับผู้ป่วยบางราย อาจมีสิ่งบ่งชี้หรืออาการนอกเหนือจากที่ระบุไว้ข้างต้น หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับอาการต่างๆ โปรดปรึกษาคุณหมอ

ควรไปพบคุณหมอเมื่อใด

ควรพบแพทย์หากมีอาการเหล่านี้

  • มีปัญหาการแข็งตัวหรือการหลั่งน้ำกาม มีความต้องการทางเพศต่ำ หรือปัญหาอื่นๆ ในระบบการสืบพันธุ์
  • เจ็บปวด ไม่สบายตัว มีก้อนเนื้อ หรือบวมที่บริเวณอัณฑะ
  • มีประวัติของโรคที่เกี่ยวกับอัณฑะ ต่อมลูกหมาก หรือโรคเกี่ยวกับสมรรถภาพทางเพศ
  • มีการผ่าตัดขาหนีบ อัณฑะถุงอัณฑะ องคชาติ

หากคุณมีสัญญาณเตือนหรืออาการใดๆ ที่กล่าวถึงข้างต้น หรือมีข้อคำถามใดๆ โปรดปรึกษาแพทย์

ร่างกายคนแต่ละคนแสดงอาการแตกต่างกัน จึงควรปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับวิธีรักษาที่ดีที่สุดตามสถานการณ์ของคุณ

สาเหตุ

สาเหตุของภาวะ จำนวนอสุจิน้อย

การผลิตตัวอสุจิเป็นกระบวนการที่ซับซ้อน และต้องการการทำงานของอัณฑะที่เป็นปกติ เช่นเดียวกับต่อมใต้สมองส่วนล่าง และต่อมใต้สมอง อวัยวะในสมองที่ผลิตฮอร์โมนที่จะกระตุ้นการผลิตอสุจิ เมื่อเกิดการผลิตอสุจิขึ้นที่อัณฑะ จะมีท่อเล็กๆ ส่งพวกมันไปผสมกับน้ำกาม และจะหลั่งออกจากองคชาติ  ปัญหาที่เกิดขึ้นกับส่วนใดของระบบเหล่านี้จะมีผลกระทบต่อการผลิตอสุจิ และอีกกรณีหนึ่ง คือ ท่านอาจมีปัญหาในเรื่องรูปร่างของตัวอสุจิ (สัณฐานวิทยา) การเคลื่อนไหวของอสุจิหรือการทำงานของอสุจิ

การมีจำนวนอสุจิน้อยนั้นอาจเกิดจากปัญหาสุขภาพอื่นๆ และการรักษาทางการแพทย์หลายประการ ได้แก่

  • มีภาวะหลอดเลือดดำอัณฑะขอด ซึ่งหลอดเลือดดำอัณฑะขอด คือ การบวมของเส้นเลือดที่ระบายอัณฑะ ซึ่งเป็นสาเหตุที่สามารถแก้ไขได้ ซึ่งเป็นปัญหาที่พบได้มากที่สุดของการเป็นหมันในเพศชาย เนื่องจากหลอดเลือดดำอัณฑะขอดส่งผลต่อคุณภาพของอสุจิที่ลดลง
  • เกิดจากการติดเชื้อ เนื่องจากการติดเชื้อบางอย่างสามารถไปรบกวนการผลิตอสุจิ หรือสุขภาพของอสุจิ หรืออาจทำเกิดให้รอยแผลที่จะไปกีดขวางทางผ่านของอสุจิ
  • ปัญหาในการหลั่ง การสวนทางของการหลั่งเกิดขึ้นเมื่อน้ำกามเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะ ในระหว่างการถึงจุดสุดยอด แทนที่จะหลั่งออกมาจากองคชาติ สำหรับเรื่องนี้ มีปัญหาสุขภาพหลายอย่างที่เป็นสาเหตุในเรื่องการสวนทางของการหลั่ง หรือการหลั่งน้อย ได้แก่ โรคเบาหวาน การบาดเจ็บกระดูกสันหลัง และการผ่าตัดกระเพาะปัสสาวะ ต่อมลูกหมาก หรือท่อปัสสาวะ
  • ตัวยาบางตัวอาจมีผลต่อการหลั่งน้ำกาม เช่น ยาความดันโลหิต ที่เรียกกันว่ายาปิดกั้นอัลฟ่า
  • สารภูมิต้านทานทำร้ายอสุจิ เนื่องจากสารภูมิต้านทานที่ต่อต้านอสุจิเป็นเซลล์ระบบภูมิต้านทานที่มองอสุจิเป็นผู้บุกรุกและเป็นอันตราย จึงมีความพยายามที่จะทำลายอสุจิเหล่านั้น
  • เนื้องอก มะเร็ง และเนื้องอกที่ไม่ใช่เนื้อร้าย สามารถส่งผลโดยตรงต่ออวัยวะสืบพันธุ์ของผู้ชายได้ การผ่าตัด การฉายรังสี และการทำเคมีบำบัดเพื่อรักษาโรคมะเร็งนั้น อาจส่งผลให้เป็นหมันในเพศชาย
  • ภาวะลูกอัณฑะไม่ลงถุง ในระหว่างการผลิตอสุจิ ลูกอัณฑะลูกใดลูกหนึ่งหรือทั้งสองลูกนั้นไม่อาจลงจากท้องน้อยมาอยู่ในถุงอัณฑะได้ ภาวการณ์ไม่เจริญพันธุ์นั้นสามารถเกิดขึ้นได้บ่อยกับผู้ชายที่มีอาการนี้
  • ความไม่สมดุลของฮอร์โมน ต่อมใต้สมองส่วนล่าง ต่อมใต้สมอง และอัณฑะจะผลิตฮอร์โมนที่จำเป็นต่อการผลิตอสุจิ การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนเหล่านี้ และระบบอื่นๆ อย่าง ไทรอยด์ และต่อมหมวกไต อาจทำให้การผลิตอสุจิบกพร่องได้
  • ความผิดปกติของหลอดเลือดฝอยที่ขนส่งอสุจิ มีท่อส่งอสุจิมากมายอาจถูกกีดขวางได้จากหลายสาเหตุ ได้แก่ การบาดเจ็บโดยไม่ได้ตั้งใจจากการผ่าตัด การติดเชื้อที่ผ่านมา แผลบาดเจ็บ หรือการพัฒนาที่ผิดปกติ อย่างเช่น ซีสติก ไฟโบรซิส หรือโรคเรื้อรังที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม ทำให้เกิดการสร้างเสมหะข้นในปอด มีเมือกในตับอ่อน และอวัยวะอื่นๆ ในร่างกาย หรือโรคทางพันธุกรรมอื่นที่คล้ายกัน
  • ความผิดปกติในโครโมโซม โรคทางพันธุกรรมอย่างเช่น โรคไคลน์เฟลเตอร์, โรคซีสติก ไฟโบรซิส, โรคคัลล์มานน์ หรือภาวะฮอร์โมนเพศต่ำ อาการเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับการเป็นหมัน
  • โรคเซลิแอค ความผิดปกติในระบบย่อยอาหารที่เกิดจากการแพ้กลูเตน โรคเซลิแอคสามารถทำให้เป็นหมันได้ อย่างไรก็ตาม ภาวะการเจริญพันธุ์อาจดีขึ้นได้หลังจากการรับประทานอาหารที่ไม่มีกลูเตน
  • ตัวยาบางตัว การบำบัดโดยการทดแทนฮอร์โมนเพศชาย (เทสโทสเตอโรน), การใช้ยาอนาบอลิค, สเตียรอยด์, ยารักษาโรคมะเร็ง (เคมีบำบัด), ยาต้านเชื้อราบางตัวและยาปฏิชีวนะ ยารักษาแผลภายในต่างๆ และยาอื่นๆ สามารถทำให้การผลิตอสุจิมีปัญหาและลดการเจริญพันธุ์ของเพศชายได้
  • การผ่าตัดที่ผ่านมา การผ่าตัดบางอย่างอาจทำให้ท่านมีอสุจิในน้ำกามน้อยลง ได้แก่ การตัดหลอดนำอสุจิ, การผ่ารักษาโรคไส้เลื่อนขาหนีบ, ถุงอัณฑะ หรือการผ่าตัดที่เกี่ยวกับถุงอัณฑะต่างๆ การผ่าตัดต่อมลูกหมาก และการผ่าตัดใหญ่บริเวณช่องท้องสำหรับรักษาถุงอัณฑะและมะเร็งทวารหนัก, และอื่นๆ

การผลิตอสุจิหรือการทำงานของมันอาจได้รับผลกระทบจากการเผชิญสภาวะแวดล้อมบางประการ ได้แก่

  • สารเคมีต่างๆ ในการอุตสาหกรรม การเผชิญกับน้ำมันเบนซิน, โทลูอีน, ไซลีน, สารเคมีกำจัดวัชพืช,  ยากำจัดศัตรูพืชและสัตว์, ตัวทำละลายสารอินทรีย์, สีทาต่างๆ และสารตะกั่ว อาจส่งผลให้มีจำนวนอสุจิน้อยลง
  • การเผชิญสารโลหะหนัก การสัมผัสสารตะกั่ว หรือโลหะหนักอื่นๆ อาจทำให้เป็นหมันได้
  • การฉายรังสี หรือเอ็กซเรย์ การสัมผัสรังสีอาจทำให้การผลิตอสุจิลดลง อาจใช้เวลาหลายปีกว่าการผลิตเสปิร์มจะกลับมาเป็นปกติ หากได้รับรังสีในปริมาณมาก การผลิตอสุจิอาจลดลงโดยถาวร
  • อัณฑะได้รับความร้อนมากเกินไป อุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้การผลิตอสุจิและระบบการทำงานเสียหาย ถึงแม้ว่าจากผลการศึกษาหลายชิ้นจะยังไม่ได้รับการสรุป แต่การเข้าอบไอน้ำหรือการแช่น้ำร้อนอาจทำให้จำนวนอสุจิลดลงชั่วคราว
  • การนั่งเป็นเวลานานๆ การใส่เสื้อผ้าคับแน่น การใช้คอมพิวเตอร์แล็ปท็อปเป็นเวลานานๆ อาจเป็นการเพิ่มอุณหภูมิของถุงอัณฑะและลดการผลิตอสุจิของท่านลงเล็กน้อย

สาเหตุอื่นของการมีจำนวนอสุจิน้อยได้แก่

  • การใช้ยา ยาอนาบอลิค เสตียรอยด์ที่ใช้เพื่อกระตุ้นความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและการเจริญเติบโตนั้น สามารถทำให้อัณฑะและมีการผลิตอสุจิลดลง รวมถึงการเสพโคเคนหรือกัญชาอาจลดจำนวนและคุณภาพของอสุจิเช่นกัน
  • การดื่มแอลกอฮอล์ การดื่มแอลกอฮอล์อาจทำให้ระดับฮอร์โมนเพศชายลดลง และทำให้การผลิตอสุจิลดลง
  • ลักษณะอาชีพ อาชีพบางอย่างอาจมีความเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงในการเป็นหมัน ได้แก่ ช่างเชื่อม หรืออาชีพที่ต้องนั่งนานๆ อย่างเช่นการขับรถบรรทุก อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่สนับสนุนความเกี่ยวข้องนี้ยังไม่มีข้อสรุปที่แน่นอน
  • การสูบบุหรี่ ผู้ชายที่สูบบุหรี่อาจมีจำนวนอสุจิน้อยกว่าผู้ที่ไม่สูบบุหรี่
  • การตึงเครียดในอารมณ์ ความเครียดรุนแรงหรือยาวนาน รวมถึงความเครียดเรื่องการเจริญพันธุ์นั้นอาจมีผลต่อฮอร์โมนในหลายๆ ทาง และอาจรบกวนฮอร์โมนที่จำเป็นในการผลิตอสุจิ
  • น้ำหนัก โรคอ้วนอาจทำให้ภาวะการเจริญพันธุ์แย่ลง รวมถึงส่งผลต่ออสุจิโดยตรง โดยทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในฮอร์โมนที่ลดการเจริญพันธุ์ในเพศชาย

ปัจจัยเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงของภาวะจำนวนอสุจิน้อย

ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดภาวะจำนวนอสุจิน้อย ได้แก่

  • การสูบบุหรี่
  • การดื่มแอลกอฮอล์
  • การใช้ยาผิดกฎหมายบางตัว
  • ภาวะน้ำหนักเกิน
  • การติดเชื้อทั้งในอดีตและปัจจุบัน
  • การเผชิญสารพิษ
  • อัณฑะได้รับความร้อนมากเกินไป
  • เคยได้รับความเจ็บปวดที่อัณฑะ
  • ความผิดปกติในการเจริญพันธุ์โดยกำเนิด หรือมีผู้เกี่ยวพันทางสายเลือดที่มีความผิดปกติในการเจริญพันธุ์
  • มีโรคบางประการ ได้แก่ เนื้องอก หรือความเจ็บป่วยเรื้อรัง
  • อยู่ในระหว่างการรักษาโรคมะเร็ง เช่น การฉายรังสี
  • การใช้ยาบางตัว
  • มีประวัติของการผ่าตัดหลอดนำอสุจิ หรือการผ่าตัดใหญ่ที่ช่องท้อง หรือการผ่ากระดูกเชิงกราน
  • มีประวัติของการเป็นไส้เลื่อน

การวินิจฉัยและการรักษาโรค

ข้อมูลในที่นี้ไม่มีเจตนาให้ใช้ทดแทนคำแนะนำทางการแพทย์ ควรปรึกษาแพทย์ทุกครั้งเพื่อรับทราบข้อมูลเพิ่มเติม

การวินิจฉัยภาวะจำนวนอสุจิน้อย

หากปรึกษาแพทย์เกี่ยวกับภาวะการมีบุตรยาก แพทย์จะดำเนินการตรวจหาสาเหตุของโรค และถึงแม้แพทย์จะให้เหตุผลว่ามีสาเหตุมาจากภาวะจำนวนอสุจิน้อยนั้นเป็นสาเหตุหลัก แต่แพทย์ก็ขอแนะนำว่าคู่รักควรที่จะได้รับการตรวจเช่นกันเพื่อหาปัจจัยร่วม และเป็นการตรวจสอบโดยใช้เทคนิคการสืบพันธุ์เข้าช่วย
‎การทดสอบและการวิเคราะห์อาจเกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆเหล่านี้

  • การตรวจร่างกายทั่วไปและประวัติการรักษา รวมถึงตรวจสอบอวัยวะเพศของท่าน และการสอบถามคำถามเกี่ยวกับโรคทางกรรมพันธุ์ โรคเรื้อรัง ความเจ็บป่วย อาการบาดเจ็บ หรือการผ่าตัดที่อาจส่งผลต่อการเจริญพันธุ์ แพทย์ของท่านอาจถามเรื่องนิสัยทางเพศ และพัฒนาการทางเพศอีกด้วย
  • การวิเคราะห์น้ำกาม ภาวะจำนวนอสุจิน้อยจะถูกตรวจสอบโดยเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจสอบน้ำกาม จำนวนอสุจินั้นโดยทั่วไปจะตรวจสอบด้วยการส่องน้ำกามผ่านกล้องจุลทรรศน์ เพื่อส่องดูจำนวนอสุจิในช่องสี่เหลี่ยมรูปทรงตาราง แต่ในบางกรณี อาจต้องใช้คอมพิวเตอร์ในการช่วยนับจำนวนอสุจิ

ทั้งนี้โดยขึ้นอยู่กับการค้นพบเบื้องต้น แพทย์ของท่านอาจแนะนำการทดสอบอื่นๆ เพื่อหาสาเหตุของภาวะจำนวนอสุจิน้อยและสาเหตุที่เป็นไปได้อื่นๆ ในภาวะการไม่เจริญพันธุ์ในเพศชาย ซึ่งได้แก่

  • การอัลตราซาวด์ถุงอัณฑะ การทดสอบนี้จะใช้คลื่นเสียงความถี่สูง เพื่อตรวจอัณฑะและโครงสร้างของอัณฑะ
  • การทดสอบฮอร์โมน แพทย์ของท่านอาจแนะนำให้ได้รับการตรวจเลือด เพื่อตรวจหาระดับฮอร์โมนที่ผลิตขึ้นโดยต่อมใต้สมองและอัณฑะ ซึ่งเป็นปัจจัยหลักของพัฒนาการทางเพศ และการผลิตน้ำอสุจิ
  • การทดสอบปัสสาวะหลังการหลั่งน้ำกาม อสุจิในปัสสาวะสามารถบ่งชี้ได้ว่า น้ำกามของท่านเดินทางสวนเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะแทนที่จะออกจากองคชาติในระหว่างการหลั่งน้ำกามหรือไม่
  • การทดสอบพันธุกรรม หากความเข้มข้นของน้ำกามนั้นต่ำมาก สาเหตุทางพันธุกรรมอาจมีส่วน การทดสอบเลือด สามารถบ่งบอกได้ว่า มีความเปลี่ยนแปลงแม้เพียงเล็กน้อยในโครโมโซมวาย ซึ่งเป็นสัญญาณของความผิดปกติทางพันธุกรรม การทดสอบพันธุกรรมอาจทำเพื่อการวิเคราะห์โรคทางพันธุกรรมหรือสภาวะกรรมพันธุ์หลายประเภท
  • การตรวจชิ้นเนื้ออัณฑะ การทดสอบนี้ต้องมีการตัดชิ้นเนื้อจากอัณฑะด้วยเข็ม ผลของการตรวจชิ้นเนื้ออัณฑะสามารถบอกได้ว่าการผลิตน้ำอสุจินั้นเป็นปกติหรือไม่ หากเป็นปกติ ปัญหาของท่านน่าจะมาจากการอุดตันหรือ ปัญหาอื่นๆ ที่เกี่ยวกับการนำส่งอสุจิ อย่างไรก็ตาม การทดสอบนี้กระทำในสถานการณ์บางประการเท่านั้น และไม่นิยมนำมาใช้ทดสอบสาเหตุของการเป็นหมัน
  • การทดสอบสารภูมิคุ้มกันต่อต้านอสุจิ การทดสอบเหล่านี้ ทำขึ้นเพื่อตรวจสอบเซลล์ภูมิคุ้มกัน ที่เข้าไปทำลายอสุจิ
  • การทดสอบการทำงานของอสุจิเป็นพิเศษ การทดสอบหลายอย่างสามารถใช้ตรวจสอบความเป็นอยู่ของอสุจิหลังจากการหลั่ง โดยปกติแล้วการทดสอบเหล่านี้จะพบเห็นได้น้อย และไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของคำแนะนำในการรักษามากนัก
  • การอัลตราซาวด์ผ่านทางทวาร แพทย์จะใช้แท่งขนาดเล็กที่เคลือบด้วยสารหล่อลื่นสอดเข้าไปทางทวารหนักเพื่อตรวจสอบอัณฑะของท่าน ในการที่จะหาสาเหตุของการอุดตันในท่อส่งอสุจิ

การรักษาภาวะจำนวนอสุจิน้อย

  • การผ่าตัด ยกตัวอย่างเช่น โรคหลอดเลือดดำอัณฑะขอดสามารถทำการผ่าตัดให้เป็นปกติได้ หรือการซ่อมแซมท่อนำส่งอสุจิที่อุดตัน การทำหมันผูกก่อนหน้านี้ก็สามารถแก้ไขได้ ในกรณีที่ไม่มีอสุจิอยู่เลยในน้ำกาม ก็สามารถเก็บอสุจิจากอัณฑะหรือท่อเก็บอสุจิได้โดยตรง โดยใช้เทคนิคการเก็บอสุจิต่างๆ
  • การรักษาอาการติดเชื้อ ยาปฏิชีวนะสามารถรักษาการติดเชื้อของระบบการสืบพันธุ์ได้ แต่อาจไม่สามารถรักษาภาวะการเจริญพันธุ์ได้
  • การรักษาปัญหาการมีเพศสัมพันธ์ จากตัวอย่างหรือแนวทางคำปรึกษาพบว่า สามารถเพิ่มภาวะการเจริญพันธุ์ที่พบในอาการต่างๆ อย่างเช่น การไม่แข็งตัว หรืออาการหลั่งเร็วได้
  • การรักษาฮอร์โมนและการใช้ยาต่างๆ แพทย์ของท่านอาจแนะนำให้มีการทดแทนฮอร์โมนหรือการใช้ยาในกรณีที่ ภาวะความเป็นหมันมีสาเหตุจากอาการฮอร์โมนต่ำหรือสูง หรือมีปัญหาในการใช้ฮอร์โมนของร่างกาย
  • เทคโนโลยีการช่วยเหลือการสืบพันธุ์ การรักษาโดยใช้เทคโนโลยีช่วยเหลือในการสืบพันธุ์นั้น ได้แก่ การเก็บอสุจิจากการหลั่งน้ำกามปกติ การเก็บโดยการผ่าตัด หรือได้รับจากผู้บริจาค ขึ้นอยู่กับกรณีบางอย่างและความต้องการของผู้ป่วย จากนั้นอสุจิจะถูกนำเข้าไปในอวัยวะเพศของผู้หญิง หรือใช้ในการปฏิสนธิเทียมในหลอดแก้ว หรือการฉีดอสุจิเข้าไปในไข่โดยตรง

การเปลี่ยนไลฟ์สไตล์และการเยียวยาตนเอง

การเปลี่ยนไลฟ์สไตล์และการเยียวยาตัวเองเพื่อรับมือกับภาวะจำนวนอสุจิน้อย

การเปลี่ยนไลฟ์สไตล์และการปฏิบัติตนขั้นพื้นฐานดังต่อไปนี้ อาจช่วยให้คุณจัดการกับภาวะจำนวนอสุจิน้อยได้

  • เพิ่มความถี่ในการมีเพศสัมพันธ์ การมีเพศสัมพันธ์ทุกวัน หรือทุกๆ 2 วัน โดยเริ่ม 4 วันเป็นอย่างน้อยก่อนการตกไข่จะเพิ่มโอกาส ที่จะทำให้คู่ของท่านตั้งครรภ์ได้
  • การมีเพศสัมพันธ์เมื่ออยู่ในช่วงเจริญพันธุ์ ผู้หญิงนั้นมีโอกาสตั้งครรภ์ในระหว่างการตกไข่ ซึ่งจะเกิดขึ้นในช่วง กลางของรอบการมีประจำเดือน, ระหว่างประจำเดือน จะแน่ใจได้ว่าอสุจิซึ่งสามารถอยู่ได้หลายวัน และจะคงอยู่เมื่อมีโอกาสในการปฏิสนธิ
  • หลีกเลี่ยงการใช้สารหล่อลื่น ผลิตภัณฑ์บางอย่าง เช่น แอสโตรไกลด์และเจลหล่อลื่นเควาย รวมถึงโลชั่น หรือน้ำลาย อาจทำให้การเคลื่อนไหวของอสุจิและการทำงานของอสุจิแย่ลง จึงควรสอบถามแพทย์เกี่ยวกับสารหล่อลื่นที่ไม่ทำอันตรายต่ออสุจิ

หากคุณมีข้อสงสัย โปรดปรึกษาแพทย์ เพื่อให้เข้าใจถึงวิธีการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับคุณได้ดีขึ้น

Hello Health Group ไม่ได้ให้คำปรึกษาด้านการแพทย์ การวินิจฉัยโรค หรือการรักษาโรคแต่อย่างใด

Hello Health Group ไม่ได้ให้คำแนะนำด้านการแพทย์ การวินิจฉัยโรค หรือการรักษาโรคแต่อย่างใด

อ่านเพิ่มเติม:

บทความนี้มีประโยชน์ต่อคุณหรือไม่
happy unhappy"

บทความแนะนำ

สุขภาพช่องปาก-ส่งผลต่อ-อวัยวะเพศชาย

สุขภาพช่องปาก ส่งผลต่อ อวัยวะเพศชาย อย่างไร

ทบทวนบทความโดย ทีม Hello คุณหมอ
เขียนบทความโดย วรภพ ไกยเดช
เผยแพร่วันที่ มีนาคม 23, 2020 . 2 mins read
ภาวะมีบุตรยาก-เทสโทสเตอโรน

ภาวะมีบุตรยาก สัมพันธ์กับเทสโทสเตอโรนอย่างไร ?

ทบทวนบทความโดย ทีม Hello คุณหมอ
เขียนบทความโดย pimruethai
เผยแพร่วันที่ พฤศจิกายน 15, 2018 . 3 mins read